Mikroblog – to rodzaj dziennika internetowego, w którym głównym nośnikiem informacji są krótkie wpisy mające zazwyczaj długość jednego zdania. Tak jak zwykłe blogi, mikroblog może oprócz wpisów tekstowych zawierać zdjęcia, klipy dźwiękowe czy filmowe; może byc dostępny dla każdego lub wąskiej grupy wyselekcjonowanych przez autora czytelników.^[1][2]

Główną ideą mikroblogów jest przekazywanie informacji, o czynności jaką się w danej chwili wykonuje, krótkich przemyśleń lub planów, które ma się zamiar zrealizować w najbliższym czasie. Możliwe jest także prowadzenie konwersacji pomiędzy użytkownikami, przy użyciu wpisów.

Chcesz puścić linka do teledysku? Wpisujesz linka, klikasz wyślij – pyk, wszyscy znajomi na portalu go widzą. Chcesz się spytać o to, jak się ubrać albo co jest modne? Piszesz “#moda Czarne kozaczki i białe portki?” – pyk, użytkownicy kanału #moda odpowiedzą ci (pod warunkiem, że nie piszesz głupot takich, jak ten mój przykładowy wpis). Przykładów można by mnożyć i mnożyć… Jesteś na imprezie? Puszczasz smsa pod numer serwisu “Dobra biba, XXX zaprasza, DS5″ – pyk, masz gości. (Do smsów wrócę potem, bo blip pod tym względem jest rewelacyjny.)

Najbardziej znanym systemem, od którego wszystko się zaczęło, jest twitter. Jest to zagraniczny portal i jego zaletą jest to, że można subskrybować kanały praktycznie wszystkiego, czego się da – czasopism, gwiazd, osób prywatnych, newsów z różnych dziedzin. Z tego też magicznego powodu subskrybuję na twitterze blogi fotografów, ciekawych osobistości ze świata seriali i tym podobne (chociaż liczba mnoga to, przyznaję, nadużycie – z twittera korzystam najkrócej ;)). Twittera mają też m.in. Platforma Obywatelska i Gazeta Wyborcza.

Drugi, z systemów, który mi leży najbardziej to blip. Raz, że jest polskim tworem, więc ma polskich użytkowników i współpracuje z gadu-gadu.pl, dwa, że ma jedną fajną – w każdym razie dla mnie – opcję, bo żeby zaktualizować status możemy wysłać smsa (co ma w sumie chyba każdy z takich portali), ale w przypadku blipa… wysyłamy wpis na numer w sieci Plus! Mi to leży bardzo, bo wtedy blipowanie nie kosztuje (5 złotych za pakiet 500 czy 1000 smsów miesięcznie).

OK, OK, ale teraz pytanie – jak się w tym wszystkim nie pogubić? I po co aż tyle tego wszystkiego?

I tu z pomocą przychodzą aplikacje, instalujemy na facebooku aplikację blipową (fb.blip.pl), na blipie włączamy synchronizację z twitterem i to wszystko. Możemy dowolnie skonfigurować sobie wtyczki – ja np. mam ustawione tak, że gdy dopiszę na końcu blipnięcia +fb to wpis doda się równocześnie na facebooka, jeśli dopiszę +t to również na twittera ;) Wygoda. Problem pozostaje tylko z ogarnianiem wiadomości z różnych portali naraz, ale tu przychodzą z pomocą inne rzeczy, typu hellotxt. Co do samego pisania to żeby nie chrzanić się z wchodzeniem na stronę można doinstalować chociażby BlipFox dla Firefoxa czy AirBlip. (Dla użytkowników Mixplusa – macie za darmo Facebook do końca miesiąca, dodatkowo po wrzuceniu pakietu można smsami publikować również na twitterze – polecam.)

Siłą tego typu stron są oczywiście użytkownicy, więc jak to mówią w języku lengłydż – give it a go! Spróbujcie zacząć choćby od blipa, zarejestrujcie się, dodajcie kilka osób do obserwowanych i piszcie. Gdybyście nie mieli od kogo zacząć to podaję niżej linki do siebie ;) (Ciekawe ile z tym wszystkim wytrzymam.)

A schodząc już z tego tematu to polecam najnowszy klip Rammstein. Do obejrzenia tutaj.

(Nie, nikt mi za to nie zapłacił.)

1

2

Powodzi się. A dzień później Wnusiu przyszedł, zrobiliśmy zdjęcie jego buzi i wykończyliśmy Jasia. Tym razem Wędrowniczka, z jUKeju.

(Ten wpis miał być dłuższy ale moje procesy tentegowania w głowie nie dały rady i okazało się, że zdjęcia, które chciałem wrzucić już dawno wrzuciłem. Sorry!)

btw. nowy portal społecznościowy, galerianki.pl

Ok, wiem, że mi nie uwierzycie, ale cuda się zdarzają. Wracając z wyprawy po piwo pomogliśmy starszej pani zanieść torby z rzeczami do jej mieszkania. To pierwszy cud, bo, jak wiadomo, studenci mają gdzieś wszystko prócz piwa i jedzenia. Drugi cud – staruszka nagrodziła nas tyloma zapiekankami, ile tylko daliśmy radę unieść, dodatkowo jeszcze po garści pomidorów dla każdego. Jakie wrażenie to zrobiło na spragnionych i głodnych studentach – mówić chyba nie muszę ;)

Sesja egzaminacyjna się skończyła, więc czas wziąć się za sesje zdjęciowe. Pierwszy efekt poniżej, w roli głównej Agata. Zapraszam również na www.kamilwysocki.com

01

02

03

04

05

06

07

01 - kilka na firankach

02 - kilka pod żyrandolem

03 - i sama sprawczyni ogarniająca pranie ;)

Jako że gadżeciarz ze mnie nieziemski to nie mógłbym nie wspomnieć o nowym cacku Microsoftu, czyli o telefonie Windows Phone 7. Obraz i funkcjonowanie całego (moim zdaniem mocno nowatorskiego) urządzenia przedstawią wam poniższe filmiki, ja tylko jeszcze dorzucę, że cieszę się bardzo, że design takich urządzeń jak komórki idzie niesamowicie do przodu (menu WP7 wygląda rewelacyjnie!), oraz że dla osoby takiej jak ja, mającej konta na połowie portali społecznościowych, integracja z internetem i Facebookiem to świetny pomysł ;) Ciekawe tylko kiedy internet u naszych operatorów będzie kosztował tyle, żeby można było z tego swobodnie korzystać…

No i nie było mnie przez chwilę w mieście, teraz wracam i co? I pod blokiem wytyczyli już plac budowy. Fakt, że na salę sportową miejsce jest okej – jeszcze 10 lat temu biegaliśmy po tej łące z Olkiem i napitalaliśmy w nogę od południa do wieczora. Z przerwą na Dragon Ball, oczywiście. Tutaj pękały pod kołami samochodów pierwsze piłki. Miejsce ma potencjał. Teraz będziemy za to mogli pograć w squasha z Ważnymi Tego Miasta ;) Cóż, historie przychodzą i odchodzą. Ciekawe, czy Olek pamięta.

Będąc przy kumplach – obejrzałem trzy sezony serialu “Skins”. Tak – tego, w którym piją, palą, ćpają, uprawiają seks i niewiele więcej (teoretycznie) poza tym. Jest świetny! W każdym razie dwa pierwsze rozdziały, bo trzeci nie robi już takiego wrażenia. Trzeci (i czwarty, od niedawna) ma za to Effy – chodzące źródło inspiracji dla fotografa ;) Polecam serdecznie.Swoją drogą, nie wiem kto przetłumaczył tytuł “Skins” na “Kumple”, przecież to się kompletnie nie klei, to raz, a dwa, że nie wydaje mi się, żebyśmy kiedykolwiek mogli go w Polsce zobaczyć.

Od 20 lat kobiety* są bezustannie podziwiane, są pewniejsze siebie, patrzą na nas z billboardów, są doceniane jako płeć prawdziwie piękna. Od 20 lat kobiety nie muszą martwić się o własny wizerunek w oczach mężczyzn, mogą oddać się całe świętowaniu kobiecości. Od 20 lat kobiety kuszą, nęcą, są bohaterkami filmów, zdjęć, snów męskiej części populacji. Od 20 lat ciało kobiety jest swoistą świątynią, do której modlą się co noc miliony facetów. Co takiego wydarzyło się 20 lat temu? Wbrew pozorom nie chodzi mi o rewolucję seksualną (to było wcześniej) – w lutym program Adobe Photoshop będzie świętował swoje 20 urodziny. Wszystkiego najlepszego, stary!

*(oczywiście nie tylko, ale pozwolę sobie na generalizację dla lepszego wydźwięku)

“Stylizujemy się na Hamerykę? Szkoda, że gdy odwracam głowę w kierunku okna Polska ulica jest taka szara ..”

“na tym teledysku powienien zostac sam town car z inna muzyka i by bylo naprawde co ogladać. Szacunek dla posiadacza (dobra szprycha i pasek)”

“pedałyy!”

Witki opadają. I jeszcze ten “promień słońca”.

Kolejna ciekawa rzecz – tym razem spoza kraju – to zbojkotowanie przez media watykańskie filmu “Avatar”, o którym ostatnio tak głośno. Ciężko sobie wyobrazić lepszą reklamę dla tej produkcji, to po pierwsze. Film podobał mi się (mimo dość przewidywalnej fabuły), jeśli chodzi o stronę wizualną, to szczęka opada, a język rozwija się na jakiś metr, ale jakoś nie dopatrzyłem się w tym wszystkim antyreligijnych przesłanek. Pozostaje tylko współczuć tym, którym film typu “Pocahontas w przyszłości” potrafi zachwiać tak silnie wiarą. Nie wyobrażam sobie, żebym miał zmienić swoje przekonania po obejrzeniu bajki.

Wracamy do nas.

Albo nie, właśnie dostałem na behance ciekawą wiadomość (cztery o tej samej treści, mówiąc precyzyjniej) od użytkownika z Chin:

Sorry““Sorry““
We have not freedom of speech.
There isn’t human rights in China.
no youtube
no twitter
no facebook
no wiki
no blogspot
no BBC
no vimeo
no flickr
no picasa
no blogger
no .cn
no .com.cn
no “““
Who is the next ?
I’m cannot imagine.

Help us!

Thank you for your support!

Przykre. Zostawiam do przemyślenia.

Teraz już wracamy.

W sobotę kręciliśmy z Suchym film na jego egzamin. Tak wypadło, że zostałem bohaterem. Filmu będą dwie wersje, opowiada o fotografii i zjawisku, które w języku lengłydż określa się mianem abuse. Przy okazji, na potrzeby tego dokumentu, padło kilka fot, takie na szybko poniżej. Dziękujemy Hotelowi Centrum za wsparcie i użyczenie wnętrz!

Więcej pewnie w weekend na głównej, bo – póki co – kolokwia skutecznie wykłócają między sobą mój czas wolny.