01

02

03

04

05

Poniżej zwierzaków portret własny.

06

07

Z rzeczy ciekawych albo mniej – mimo że weekend był krótki, to dość intensywny. Piwo ostatnio najlepiej smakuje na świeżym powietrzu i odkrywamy bogactwo smaków piw maści różnej. Trzymajmy tylko wspólnie kciuki, żeby nie okazało się kiedyś, że policja nie podziela naszej radości płynącej z degustacji pod gołym niebem. Nie licząc wypadów na piwo obskoczyliśmy chyba z trzy lokale gastronomiczne (tak to jest, jak nikomu nie chce się gotować na obiad, a w trakcie imprezy piwo włącza zasysanie w żoładku) i stwierdzić po głębszym namyśle muszę, że jeśli chodzi o pizzę, to najlepiej iść do Piwnica Pizza, natomiast na kebaba i pogaduchy (szalenie miły duet właścicielka – córka ;)) do McKebaba. Szkoda, że w trójmieście za takie pieniążki takich przyjemności nie da się uświadczyć. To by było na tyle, jeśli chodzi o ranking przyjemności z życia płynących, lokali i zabieranie głosu w dyskusji „co, gdzie, jak i za ile”.

Najedzona czy nie, królowa jest tylko jedna i tym razem wymyśliła sobie wideo promujące najnowszą trasę. Mix różowej landrynki z Behemothem nie wyszedł za bardzo i na pewno takie gotowanie odbije jej się czkawką. Kicz-wideo promujące „gwiazdę” (bo czy gwiazdy grają w Myślibórzu, Zdzieszowicach i tak dalej?), która nie ma nic do przedstawienia własną osobą – oto szołbiz i cała prawda o naszych „królowych”.

Metale! Jeśli zapuszczacie brodę i wąsy to róbcie to z mocą! Ostatnio minąłem w jeden poranek trzech długowłosych przyjaciół, którzy mieli takie wąsy i brody – cóż, mocy nie ma.

Dziewczyny! Jeśli Versace wypuściło taką torebkę, jakich teraz pełno na mieście (mała czarna z materiału, długi czarny pasek z żółtym VERSACE powtarzanym co 10 cm) – to ja chyba straciłem do Versace szacunek. Anyway – chyba lepiej te torebki wyglądałyby w szafie ;)

Ludzie! Jeśli macie na zbyciu cztery dychy to musical Footloose w teatrze muzycznym w Gdyni wydaje się bardzo dobrą propozycją ;)

Ok, to jedziemy ze zdjęciami. Na początek w roli głównej Kaya Scodelario dla Instyle (lipiec 2009). Fotografował Eric Frideen.

1

2

3

4

5

I gratis, tej samej pani. Niestety nie wiem skąd i nie znam autora.

Jadąc dalej, spodobała mi się też sesja dla Rock & Republic (wiosna/lato 2009) autorstwa Maćka Kobielskiego i coś takiego chciałbym zrobić w przyszłości (niekoniecznie tej bliskiej).

1

2

3

4

5

Na chwilę obecną i dzień dzisiejszy to koniec pokazu – żeby się nie przejeść.

Z kolei na muzyczną chwilę polecam czubków The Lonely Island.

Ok, wiem, że mi nie uwierzycie, ale cuda się zdarzają. Wracając z wyprawy po piwo pomogliśmy starszej pani zanieść torby z rzeczami do jej mieszkania. To pierwszy cud, bo, jak wiadomo, studenci mają gdzieś wszystko prócz piwa i jedzenia. Drugi cud – staruszka nagrodziła nas tyloma zapiekankami, ile tylko daliśmy radę unieść, dodatkowo jeszcze po garści pomidorów dla każdego. Jakie wrażenie to zrobiło na spragnionych i głodnych studentach – mówić chyba nie muszę ;)

Sesja egzaminacyjna się skończyła, więc czas wziąć się za sesje zdjęciowe. Pierwszy efekt poniżej, w roli głównej Agata. Zapraszam również na www.kamilwysocki.com

01

02

03

04

05

06

07

Agatka

Dawno nic dłuższego tutaj nie pisałem. Nie to, żeby nie było o czym pisać bo działo się tyle, że spokojnie można z tego by nową Modę na Sukces skręcić, ale chyba raczej z tego powodu, że gdzieś w korzonkach ten wordpress miał być bardziej fotograficzny niż blogowy i mam się zamiar tego trzymać. Gdzieś tam od czasu do czasu pojawia się myśl, żeby sobie ponarzekać, zbluzgać konkretne zachowania, ludzką głupotę czy coś takiego, ale bez sensu wychodzić na wiecznego malkontenta i marudę, którym przecież nie za bardzo jestem, wolę robić z siebie debila z racji tego, że życie jest za krótkie żeby przeżyć je na poważnie.

Śluby mi się już jakoś wpisały w życiorys, czasami się chce, czasami nie (jestem tylko człowiekiem) ale robi się mimo wszystko. Często jedno dobre zdjęcie potrafi zrekompensować całą noc sobotnią i jeszcze godziny obróbki. (Tak sobie myślę – Coca-Cola o smaku kawy… wiśniowa już jest więc czemu nie?)

Jestem osobą, której wizualny system reprezentacji odpowiada najbardziej – chcesz żebym zobaczył nową bluzkę to mi ją pokaż zamiast o niej mówić, chcesz kogoś przedstawić to pokaż mi jego zdjęcie i tak dalej. Fotografia otwiera mi oczka na różne sprawy, ostatnio natknąłem się na piąte wydanie magazynu fotoindex w którym jest cykl poświęcony osobom niepełnosprawnym, gorąco polecam, oglądałem i czytałem z ogromną ciekawością. Same fotografie uważam za trochę przesadzone, kwestionariusze natomiast dają do myślenia.

Jak już gadam pierdoły – wybraliśmy się ostatnio z Sebą na kebaba. Z racji tego, że nasz faworyt, McKebab był wyładowany po brzegi, wylądowaliśmy drzwi obok – w Sułtanie. I to był ten błąd. Cwaniacka pani mimo, że wyraźnymi literami dostała polecenie DWA KEBABY MEGA nabiła na kasę DWA KEBABY GIGA. Przy próbie naprostowania usłyszeliśmy, że jak już jest na kasie to nie można cofnąć – fajny sposób wyciśnięcia kilka złotych więcej. Nie to, żeby te cztery złote nas zbawiły, ale taka praktyka ogólnie jest mało fair. Zawsze jest niby możliwość, że pani usłyszała źle, ale jak się jest w pracy to wypada się skupić żeby potem klient nie marudził znajomym :)  Żeby nie było że tylko marudzę – lokal wygląda fajnie ;) Póki co McKebab i tyle.

A o tym, że feszyn to deńdżer i w ogóle mówi poniższa piosenka, przytulona z forum digartowego.

Ten wpis powstaje już trzeci dzień. Gdyby nie to, że mi się nie chce powstawałby i czwarty – właśnie podczas czyszczenia kompa poszły mi ustawienia kolorów, kolejny raz, więc następne zdjęcia obrabiane są chwilowo na czuja – jutro (tzn. dziś, tylko że później) postaram się ustawić wszystko jak należy i wrzucić poprawione wersje. Póki co endżoj.

2.1 Przygotowania.

2.2 Przygotowania.

2.3

2.4 W drodze do kościoła.

2.5

2.6

2.7

2.8

2.9 Brama.

2.10

2.11 Młody śpiewa gościom ;)

2.12 Monika gra w ogrodzie.

Zły jestem na ten monitor jak jasna cholera.

Miasto świetnie brzmi, wygląda i jest zorganizowane, trzeba będzie tam spędzić jakąś część życia ;) Z rowerami będzie mi się Berlin kojarzył do końca tegoż z tej racji, że pełno tego i wszędzie tego, można by się tego uczyć – i ulice wolniejsze i ludzie spokojniejsi.

Na tym zdjęciu moja fotorelacja się skończy z racji tego, że wspomniany wcześniej apgrejd miał baterię na wykończeniu i poza tymi dwoma zdjęciami mam zwykłe pstryki z krzywą gębą na tle bramy brandenburskiej i tym podobnych ;)

Co do kobiet – wisienka, choćby nie wiem jak czerwona i dobra, na szczycie babki z piasku jest dalej wisienką na szczycie babki z piasku ;) Chociaż wisienki zdarzają się, a jakże…

Es war einfach super!

Weekend bardzo owocny w wydarzenia trzeba przyznać.  W końcu odbyły się długo planowane warsztaty z Januszem. Start sobota, krótko po dziewiątej – trochę teorii, ciekawostek ze świata i rozmowa pod tytułem „co i jak”.

Później ruszyliśmy w plener, zaczęło się wybieranie ubrań, konkretne porady i każdy miał możliwość spróbować zrealizować swoje wizje ;)

Z ciekawych rzeczy – przez dwa dni warsztatów pozowały nam trzy Magdy, więc większego problemu z imionami nie było :D

Później przenieśliśmy się na dziedziniec.

Kolejnego dnia zmieniły nam się osoby i lokalizacja, fociliśmy w stadninie, a tak właściwie to focili w stadninie bo ja wpadłem tylko na parę minut.

Całe warsztaty na pewno były wydarzeniem wartościowym, wliczając w to imprezę w Spichlerzu po dniu pierwszym ;)

Kolejne ważne wydarzenie to przyjazd mojej gdańskiej rodzinki, która mieszkała u mnie w weekend i (mam nadzieję) bawiła się dobrze, zarówno w momentach oficjalnych na zamku jak i nieoficjalnych wieczorami ;)

Po pierwsze.

Sezon mleczykowy uważam za otwarty! Teraz cała banda domorosłych fotografów z luszczankami z komunii będzie miała okazję pochwalić się rodzince swoim talentem artystycznym i umocnić ich w przekonaniu, że warto było robić komunię po to, żeby móc kupić aparat. Kiedyś był Bóg, później zegarki, teraz mamy zestawy Playstation 3 plus biblia ilustrowana na blu-ray… :) (Bible for Dummies)

Po dwa.

Feszyn is maj peszyn, ale przyznam szczerze, że takie sesje robi się rzadko.

Model: maltańczyk Rufi, modela ubrała firma Security ;)

Po trzecie.

Przyszła najlepsza część soboty, czyli fotografowanie Niuni i nie tylko. Niunia jest świeżo odpicowana i na sesji była wyjątkowo grzeczna.

Później krótka przejażdzka, za którą bardzo serdecznie dziękuję Ani! :*

Motór to jest to! (Nie mamo, nie zabiję się, obiecuję.)

W niedzielę realizacja pomyslu mojego brata, szok, jednak bywanie w domu raz na ruski rok nie jest dobrą rzeczą, dużo się traci.

A u mnie znów się nazmieniało…

(nie da się nauczyć pływać nie mając wody
można ją nosić w kieszeniach)

Jeśli chodzi o sam efekt to nie wiem do końca co myśleć, z jednej strony jakiegoś przełomu nie ma (a podświadomie na jakiś czekałem) ale z drugiej jest teraz „delikatniej”. Wyszło tylko na to, że Wysocki marudzi ;)

Za pomoc wypadałoby podziękować Tomaszkowi (standard :D) i Kili (która jednocześnie sponsoruje tutaj backstage). Wielkie uściski ;) (Fryz Modern Talking u mnie z tego zdjęcia jest niestety nieaktualny, zgoliłem :D) Sierota jestem – dziękuję przede wszystkim Karolince, która dzielnie pozowała mimo braku konieczności machania głową w deszczu ;)

Wiosna się zaczęła, prywatnie zmian aż za dużo, jak to na wiosnę :)

Kończę się odzywać bo odzywać się ochoty nie mam wcale.

Po więcej zdjęć zapraszam na www.kamilwysocki.com

Z racji tego, że we wstępie wyczerpałem limit patosu, kiczu i bóg wie czego jeszcze teraz będzie krótko ;)

Mewy wróciły. Może któraś przygarnie nasze gołębie jajka na balkonie po tym jak Strzelec zablokował gniazdo suszarką do naczyń..

Powyżej tłumy obserwujące szczęśliwą rodzinkę (nowoczesna trójka – tato, mama i synek) dokarmiającą łabędzie. Pierwszy  raz nie mam ich ochoty skrytykować – to przemawia i do mnie! :)

Słońce słońce słońce! Jest ciepło, chce się wstawać… nawet moje zimowe marudzenie przechodzi!

Ławka, chłopaki z bloku.

(Prażąc się ostatnio z Sową na balkonie zauważyliśmy, że gatunek osiedlowego ławkarza też już wylęgł.)

Bum, inna bajka.

Nie byłbym też sobą, gdybym z racji wszechobecnej wiosny, motyli, śpiewu kanarków, morskiej wody i kobiet coraz to bardziej rozebranych nie wrzucił słodkiego obrazka dla zakochanych.

Taraaaam!

Dzisiejszy wpis sponsoruje aparat cyfrowy firmy Nokia, model e50 oraz Myslovitz – Wonderful Life (tutaj).

(Tak, zauważyłem nową kurtkę.)