Kamil Wysocki » Fotografia

Podróżuj z Wyspą: Kopenhaga

Kamil — Wed, 28 Jul 2010 00:51:49 +0000

Odparzanie pleców na plaży i stanie w kilkugodzinnym korku na Zakopiance znudziło się nam, więc w tym roku na odpoczynek postanowiliśmy uderzyć poza granice naszego fantastycznego kraju. Pierwszym celem została Kopenhaga. Poniżej cała relacja (krótka) z wyprawy połączona ze zdjęciami. Filmu spodziewać się można w „nieco” późniejszym terminie. Z racji tego, że jest tu całe mnóstwo zdjęć to widoczne są one po kliknięciu „czytaj dalej” poniżej.

Relację wypada zacząć od standardowej foty z samolotu – skrzydła na tle nieba. I to tyle – podróż przebiegła bez problemów, godzina lotu z Warszawy i po wszystkim.

Pierwszy szok przeżyłem na lotnisku, gdzie próbowaliśmy uzyskać pomoc odnośnie zakupu biletu cOPENhagen card (3 dni na środki transportu plus Tivoli i muzea) – tu wszyscy, nawet ekipa sprzątająca, mówią po angielsku, więc nawet średnio rozgarnięta osoba, która chociaż trochę liznęła ten język, da sobie w Kopenhadze bez problemu radę. Wszelkie informacje czy też napisy w pociągach, metrze i autobusach są również podawane po angielsku. W trakcie całego pobytu nie spotkaliśmy osoby, która nie potrafiłaby mówić w języku lengłydż – no stress.

Drugi szok – gdzie się podziały auta? Ruch samochodowy w stolicy Danii jest po prostu śmiesznie mały, za to wszędzie są rowery. Miliony rowerów. Miliony milionów rowerów. Jeżdżą starzy, młodzi, brzydcy, ładni, mądrzy, głupi – po prostu wszyscy. Przy ulicy, na której mieszkaliśmy, szacunkowo stało koło kilkuset rowerów – a nie było to centrum miasta. Przy stacjach metra, dworcu itp. nie za bardzo da się zobaczyć parkingi samochodowe. Za to pełno jest rowerowych, gdzie rowery układa się piętrowo. Dodatkowo – chcesz parkować autem? Płacisz nawet pod własnym mieszkaniem!

02 Parking rowerowy przy stacji metra Kongens Nytorv

Trzeci szok – luzik i podejście do życia. Duńczykom nie spieszy się, siedzą sobie na ulicach, popijają piwko (o tym zaraz), spacerują całymi dniami. W dodatku chyba za punkt honoru postawili sobie pomaganie turystom – nawet bez pytania kilka razy byliśmy zaczepiani pytaniem „do you need help?” przy przeglądaniu map, na przystankach i w podobnych sytuacjach (pierwszy raz po 3 minutach od wyjścia z samolotu). O machaniu i pozdrawianiu turystów nie wspomnę. Byłem świadkiem kiedy pani z okienka biletowego rozłożyła pewnemu Japończykowi mapę Kopenhagi i poradziła którędy ma się udać, aby jak najmniej biegać z bagażami. Szansa na to, że dostanie się po twarzy jest naprawdę znikoma – chodziłem z aparatem po północy, jeździłem metrem i nikt nawet krzywo się nie spojrzał.

Czwarty i piąty szok – piwo i jego cena. Po pierwsze – pić tu można wszędzie nie narażając się na mandat. Przy kanale w pobliżu Islands Brygge wieczorami siedziało po kilkadziesiąt osób, na Nyhavn pewnie były to już setki, ludzie z piwem chodzili przy dworcu centralnym – i dla policji nie jest to żaden problem. Naprawdę nawalonego pana spotkaliśmy tylko raz, kiedy prosił nas o mapę – a warto wspomnieć, że był z zagranicy. Co do ceny piwa – szarpie polską kieszeń. 10-12 koron za piwko 0,33l to całkiem sporo, bo jest to około 5-6 złotych. Piwo w różnych przybytkach radości typu bary potrafi kosztować nawet i 35 koron za 0,5l (ok. 18 zł). Opłaca się je kupować w większej ilości – Duńczycy lubują się w promocjach typu „jeśli weźmiesz 2 piwa to 3 gratis” lub „drugie piwo za 20% ceny”. Oczywiście większość pija Carlsberga (czemu trudno się dziwić), my próbowaliśmy jeszcze Tuborga – również dobry. Da się znaleźć piwka po 4 korony za 0,33l – ale ciężko powiedzieć, żeby były jakoś specjalnie dobre.

Co warto zobaczyć? Na pewno Tivoli. Jest to dość spory park rozrywki, w którym jest całe wesołe miasteczko, mnóstwo lokali, ogromna scena, na której co piątek odbywają się koncerty, jezioro, pomosty, akwarium – cuda wianki. Nam szczególnie przypasowało kupno biletu multi-ride – cały dzień szaleliśmy na rollercoasterze i podobnych atrakcjach.

05 Tivoli, rollercoaster Demon

06 Tivoli, rollercoaster Demon nocą

07 Tivoli nocą

08 Tivoli nocą

09 Tivoli nocą, w tle widoczne Vertigo i rollercoaster Demon

10 W ramach piątkowego Friday Rock wystąpił zespół Dúné. Sądząc po tym, że nie byliśmy się w stanie zbliżyć do sceny na tyle, żeby ujrzeć muzyków, to zespół jest dość popularny w Danii.

11 Akwarium w Tivoli

12 Akwarium w Tivoli

13 Akwarium w Tivoli

14 Centrum miasta nocą, niedaleko jednego z wyjść z Tivoli

Nie wypada nie odwiedzić ulicy Nyhavn, położonej nad kanałem. Mnóstwo lokali plus ludzie siedzący na brzegu kanału i zacumowane statki równa się niesamowity klimat.

15 Nyhavn

16 Nyhavn

17 Nyhavn

18 Nyhavn

Będąc na Nyhavn warto wyłożyć 40 koron na rejs barką po kanałach – trwa on koło godziny, a pozwala zobaczyć z wody ciekawe dzielnice i miejsca Kopenhagi.

19 Łódka na kanale przy dzielnicy Christania. Co ciekawe - jest to dzielnica hipisowska w dużej mierze wyjęta spod prawa, polecam poczytać o niej trochę w internecie.

20 Widok z barki

21 Widok z barki

22 Widok z barki

23 Widok z barki

24 Widok z barki

25 Widok z barki; ludzie opalający się w pobliżu plaży

26 Widok z barki; ludzie na plaży w Kopenhadze

27 Widok z barki; bar w pobliżu plaży

28 Widok z barki

Kopenhaga to całkiem pokaźna baza kulturowa i muzealna, przy czym trzeba tu zaznaczyć, że są to muzea, w których można nacieszyć oko, przeprowadzać doświadczenia, co nieco obejrzeć i tak dalej, więc nie ma miejsca ani czasu na nudę.

29 Carlsberg Glyptotek - muzeum sztuki ufundowane przez browar Carlsberg. Zawiera rzeźby cywilizacji różnych epok, obrazy - większość z nich pochodzi z prywatnej kolecji syna założyciela browaru Carlsberg.

30 Muzeum zoologiczne. Prócz mnóstwa fantastycznych eksponatów zawiera ekspozycje trójwymiarowe, gwarantuje możliwość przeprowadzenia ciekawych doświadczeń z użyciem mikroskopu. Dodatkowo górne piętro poświęcone jest ewolucji i poza dowodami na ewolucję znajdziemy tam m.in. mnóstwo szkieletów (w tym wielorybów) oraz rekonstrukcję pokoju Darwina.

31 Akwarium w Kopenhadze, jedna z sal

32 Konik morski

33 Ryby w akwarium w Kopenhadze

Największa zaleta Kopenhagi – kobiety. Jako że jestem estetą, nie mogłem nie zauważyć, że tych pięknych jest więcej, niż tych nieco mniej pięknych, za to o bogatym wnętrzu ;) Jeżdżą na rowerach, poubierane są kobieco (sukienki, a jeśli spodnie to tylko krótkie). Mają tylko jedną wadę – japonki. Jakoś nie mogę się przekonać do takiego „obuwia”, ale podobno nie można mieć wszystkiego. Ta część relacji fotograficznej jest specjalnie dedykowana Sowie.

37 "Pocałunek w policzek 5 koron, pocałunek w dłoń 7 koron"

40 A te dziewczęta ucieszyły się ze zdjęcia bardzo ;)

41 Na Nyhavn

42 Na Nyhavn

43 Na Nyhavn

44 Przy barkach na Nyhavn

45 A to zdjęcie zostało zrobione podczas przeprawy kanałem w dzielnicy Christania i moim zdaniem obrazuje całą Danię - luz, kanały, kobieta, kwiatki, rower. I japonki.

46 Dziewczyny cumują łódkę. Co ciekawe w niektórych dzielnicach mieszkańcy mają własne łódki zacumowane tuż pod blokiem - i sądząc po ruchu na kanale chętnie z nich korzystają.

47 Nieopodal jednej z plaż.

50 Rowerzystki przy stacji metra Islands Brygge, niedaleko naszego hotelu.

51 Przy wejściu do Tivoli od strony dworca głównego.

54 Przed sceną podczas jednego z koncertów.

57 Na Nyhavn

59 Turystki.

[caption id="" align="aligncenter" width="798" caption="60"][/caption]

61 Na Nyhavn.

62 Coś dla fanów Guns'n'Roses.

65 Dziewczyny opalają się w parku (Frederiksberg, jeśli mnie pamięć nie myli)

68 Niania (mama?) na stacji metra.

73 A to moje ulubione zdjęcie z tego zestawu. Pani była przepiękna, jednak nie udało mi się zrobić dobrego zdjęcia. To podoba mi się najbardziej, bo zostawia duże pole do domysłów - za te kilka lat będę pamiętał już tylko sytuację i zarys, a nie osobę ;)

Spragnionych większej ilości zdjęć rowerzystek i rowerzystów zapraszam na Cycle Chic, blog poświęcony modzie rowerowej z Kopenhagi.

Poniżej pozostałe zdjęcia z Cph, które trudno zakwalifikować do jakiejkolwiek kategorii.

75 "Plaże" miejskie w Kopenhadze mają postać dużych kuwet z piaskiem, więc z typowymi nadmorskimi plażami mają niewiele wspólnego, ale i tak cieszą się popularnością.

76 Zauważyłem, że Duńczycy bardzo lubią tatuaże. Bardzo dużo osób ma choć jeden mały. Na stopie, dłoni, palcu - ale ma.

77 S-tog, taka SKMka ;)

78 Pan zaniemógł po piątkowej nocy.

81 Święty Mikołaj na wakacjach.

84 Budka z polskim jedzeniem. 5 pierogów za 45 koron (około 24 złotych) - lepiej zjeść coś w domu ;)

85 Kolejny polski akcent - statek Pogoria.

89 Żaglówki w porcie.

92 Nie mogłem się powstrzymać, ta okładka w takim formacie rzucała się w oczy ;)

Nie udało się nam zobaczyć syrenki – podobno pojechała w jakieś tournée po świecie. Żeby odbić sobie jej brak w niedzielę udaliśmy się do Malmö w Szwecji. W porównaniu do Danii było tam pusto i wietrznie. Za to most Øresundsbron robił wrażenie.

94 Rowery i rowerzystki również były - ale ani tak ładne, ani w takich ilościach jak w Danii.

97 Øresundsbron

99 Stapelbäddsparken, skatepark w Malmö

100 Szwedzi nie wiedzą, że to się robi bez ubrań ;)

101 Na promie powrotnym do Danii. Pamiętam głównie wiatr.

I tak upłynęło te kilka miłych dni w Danii. Pewne jest jedno – jeszcze tam wrócę, choćbym miał wieźć kratę Lecha w bagażu ;)

102

O małych sukcesach i innych takich

Kamil — Wed, 14 Jul 2010 22:54:21 +0000

Mimo że pot cieknie mi po… plecach i najlepszym rozwiązaniem byłoby znów położyć się po prostu spać, to uznałem, że skrobnę tutaj naprędce kilka słów odnośnie ostatniej sesji i wydarzeń. Cieszę się szalenie, że podobały wam się zdjęcia i film z Asią w roli głównej, bo to dla mnie motywacja do działania. Jeśli chodzi o internetowy rozgłos to największy szał był na portalu 500px, gdzie przez dłuższy czas okupowaliśmy najbardziej popularne prace na portalu. Sukces tym większy, że raczej rzadko zdarza się tam, żeby w czołówce było więcej niż jedno zdjęcie jednego autora a i prace sąsiednie są z reguły zacne ;)

Również na blogu tego portalu wylądowaliśmy w najlepszych zdjęciach dnia.

Na reszcie „rozgłośni” internetowych róznie. Na Digarcie to co od paru miesięcy – czyli przekreśliłem szanse na popularność i światową sławę nie zamieszczając w kadrze żadnego mleczyka ;) Deviantart – całkiem, całkiem.

Odchodząc od tej sesji, innym z kolei ciekawym wydarzeniem jest publikacja sesji Moniki w internetowym magazynie zza Odry – KameraKunstMagazin. Pobrać i obejrzeć można za darmo, więc zachęcam serdecznie do zobaczenia wydania czwartego (issue 4) tutaj.

To chyba na tyle z przechwalania się w dzisiejszym wpisie ;) Na osłodę i wspomnienie poprzednich zdjęć mam dla was dzisiaj kilka fot z backstage’u, autorstwa Muska i Bartka. Foty zza kulis lubię równie mocno co właściwe zdjęcia z sesji, dlatego, jeśli to tylko możliwe, staram się, żeby z każdej sesji było ich przynajmniej kilka. Filmy to już totalny luksus i czad, ale z reguły i dodatkowa osoba w ekipie – więc logistycznie jest trudniej. Pod niektórymi zdjęciami pozwolę sobie zamieścić krótkie komentarze objaśniające ;)

02 Bartek "Aziz" K. i Asia ;)

06 Konkurs lotów na blendzie ;) Muska skok miał być nawet na filmie, ale ze względu na ikarowe lądowanie postanowiliśmy go pominąć :P

07 A tak powstaje zdjęcie na "główną" ;)

08 Bartek konserwuje i nabłyszcza powierzchnie płaskie ;)

09 Przy okazji portretów

10 A tu można rozpoznać jedną charakterystyczną scenę z filmu ;)

12 Niestety czasami i fotograf musi się poświęcić ;)

13 Nasz kierowca Dzwonek spieszy z pomocą pod postacią klapków dla modelki - paskudne dno :D

14 Foto pamiątkowe i finalne zatknięcie flagi z powrotem na pomoście, którą zdjęliśmy co by nie bruździła w kadrze ;)

Wyszedł mi jakiś taki chasejarvisowy wpis ;)

Zmieniając temat, muszę przyznać, że jestem zniesmaczony tym, co się dzieje w kraju, w którym przyszło mi żyć – ale nie chcę tego komentować, bo chamstwo i prostactwo należy raczej zbywać milczeniem. Cieszę się tylko, że jakimś cudem wyszło tak, a nie inaczej. Szkoda, że mój inny blog, poświęcony takim „rozważaniom”, przymarł mi jakiś czas temu bo miałbym o czym pisać, oj miałbym…

Na pewno napisałbym tam o mundialu. Jestem zdania, że:
a) miejsce ośmiornic jest w wodzie lub na talerzu,
b) wygrali faktycznie najlepsi – bo jeszcze nie widziałem sytuacji w której wygrałby ktoś gorszy, to się kłóci z językiem polskim ;)
Dodatkowo bardzo cieszę się (chociaż liczyłem jednak na pierwsze miejsce) z trzeciego miejsca Niemiec. Na wordpressie przydałyby się fenomenalne tagi rodem z Twittera (w roli głównej mój wpis, pogrążony przez ośmiornicę Paula):

A u mnie? Zmiany, niestety.

Mówili na nią słońce

Kamil — Fri, 09 Jul 2010 10:10:35 +0000

Zgodnie z planem przywitaliśmy fotograficznie słoneczko nad jeziorem. W roli głównej naszego małego pitu pitu wystąpiła prześliczna Asia, po oczach świecił jej Bartek na zmianę z Muskiem, a całości przyglądał się kierowca Dzwonek :D Lokalizację zafundowała z kolei Patrycja :) Całej ekipie serdecznie dziękuję!

Przy okazji nowej sesji jest i nowa strona, męczyłem się z nią, działa dobrze na nowych przeglądarkach (zapomnij, jeśli masz IE6 :P), z czego IE i tak lubi czasem „mrugnąć” obrazem. Po wejściu na stronę klikamy na dole enter, a reszta instrukcji poniżej – dla tych, który nie mówią w języku lengłydż. Dziękuję jeszcze przy okazji koledze Mateuszowi za projekt :D

Gdybyście chcieli powiedzieć, które zdjęcie podoba wam się najbardziej to po prawej na dole w galeriach jest numeracja. Dodatkowo mamy krótki filmik z sesji ;) (Proszę wybrać opcję przynajmniej 720p ;))

Żeby nie przedłużać – nowa strona i zdjęcia Asi po kliknięciu TUTAJ lub na zdjęcie poniżej.

Zapomniałbym! Hicior sprzed lat.

I Bieg Papiernika

Kamil — Wed, 26 May 2010 20:18:57 +0000

Po dwóch godzinach biegania i wylewania potów, zakończył się I Bieg Papiernika organizowany przez zakład International Paper Kwidzyn. Dziwnym zbiegiem okoliczności wyszło, że, zamiast robić zdjęcia, głównie filmowałem (tyle dobrze, że chociaż aparatem ;)), wobec czego zbyt wielu zdjęć w dzisiejszym wpisie nie będzie. Co do samej imprezy – świetny pomysł. Widać było, że wszyscy dobrze się bawili i, mimo że niektórzy tragicznie wymęczeni wpadali na linię mety, to bieg sprawił im radość. Nie zgodzę się tylko ze zdaniem zasłyszanym gdzieś w tłumie, że podobno, gdy przebiegnie się i ukończy cały bieg, to „można byłoby drugi raz jeszcze przebiec”. Sorry, Winnetou, widać było po biegaczach, że nie można.

Jak widać, w biegu brały również osoby niepełnosprawne, na pojazdach, które widać wyżej i trzeba przyznać – osiągały świetne wyniki.

A teraz, wspomniany film. Oglądać w HD. Mój jest materiał, muzyka i montaż taty ;)

ps. Spichlerz ma dla was ankietę (TUTAJ), więc jeśli ktoś ma ochotę się wypowiedzieć np. za konkretną muzyką albo zakazem palenia (co jest genialną sprawą, no more śmierdzące ciuchy) to ma tym razem okazję to zrobić ;)

Krętą ścieżką poprzez las

Kamil — Sun, 09 May 2010 13:32:19 +0000

Nadeszły ciepłe dni i można wybrać się w dłuższą trasę odwiedzić na wsi rodzinę. Sympatycznie się tak spotkać co kilka lat, pogadać, pomarudzić, powspominać. Szczególnie, że to przesympatyczni ludzie. Na zdjęciach w rolach głównych gospodarstwo cioci Czesi i wuja Fredka.

Poniżej zwierzaków portret własny.

Z rzeczy ciekawych albo mniej – mimo że weekend był krótki, to dość intensywny. Piwo ostatnio najlepiej smakuje na świeżym powietrzu i odkrywamy bogactwo smaków piw maści różnej. Trzymajmy tylko wspólnie kciuki, żeby nie okazało się kiedyś, że policja nie podziela naszej radości płynącej z degustacji pod gołym niebem. Nie licząc wypadów na piwo obskoczyliśmy chyba z trzy lokale gastronomiczne (tak to jest, jak nikomu nie chce się gotować na obiad, a w trakcie imprezy piwo włącza zasysanie w żoładku) i stwierdzić po głębszym namyśle muszę, że jeśli chodzi o pizzę, to najlepiej iść do Piwnica Pizza, natomiast na kebaba i pogaduchy (szalenie miły duet właścicielka – córka ;)) do McKebaba. Szkoda, że w trójmieście za takie pieniążki takich przyjemności nie da się uświadczyć. To by było na tyle, jeśli chodzi o ranking przyjemności z życia płynących, lokali i zabieranie głosu w dyskusji „co, gdzie, jak i za ile”.

Najedzona czy nie, królowa jest tylko jedna i tym razem wymyśliła sobie wideo promujące najnowszą trasę. Mix różowej landrynki z Behemothem nie wyszedł za bardzo i na pewno takie gotowanie odbije jej się czkawką. Kicz-wideo promujące „gwiazdę” (bo czy gwiazdy grają w Myślibórzu, Zdzieszowicach i tak dalej?), która nie ma nic do przedstawienia własną osobą – oto szołbiz i cała prawda o naszych „królowych”.

Sezon 2010 uważam za otwarty!

Kamil — Mon, 26 Apr 2010 20:10:05 +0000

Można strzelić butelką szampana w korpusik aparatu – zwodowano statek o nazwie „Ślubne focenie”, pierwszy raz w 2010 roku. Efekty poniżej. W rolach głównych – Monika i Paweł.

03 | 04

05 | 06

A w ramach ciekawostek – można już kupić fragment sarkofagu prezydenta.

Wyspy podróże małe i duże

Kamil — Sat, 17 Apr 2010 18:08:26 +0000

W dzień, w którym flagi z kirem kwitną na balkonach gęsto jak trądzik na twarzy gimnazjalisty, postanowiliśmy wybrać się duchem i ciałem w lata młodości i spróbować poszaleć na plaży z latawcem. Mówiąc dosłownie i w przenośni – wyszło trochę bez polotu.

Mimo próśb latawiec odmówił współpracy.

Do naszej kontemplacji nad upadkiem tego asa przestworzy przyłączyli się również inni. Zaiste smutny był to widok.

A co do całej tej tragedii ostatnio – jestem urodzonym hipokrytą, jak całkiem chyba spora część społeczeństwa (przynajmniej tak wynika z moich obserwacji), ale jeszcze nie na tyle wielkim, żeby najpierw obśmiewać, a teraz wywieszać flagę z kirem na balkon, przyczepiać ją do samochodu i udowadniać, jak to się wszyscy pomyliliśmy. I to nie dlatego, że nie obśmiewałem, tylko dlatego, że nie będę teraz wciskał kitu i udawał niewiniątka. Jest to tragedia, oczywiście, w ludzkim wymiarze, jak najbardziej, temu zaprzeczać nawet nie mam zamiaru. A najlepiej całą sytuację podsumuje chyba poniższe zdjęcie.

PS. wiadomość z pierwszej ręki – podobno latawiec nie miał pozwolenia na start, bo jakaś chmura w Islandii, czy coś podobnego

I mała muzyczna chwilka na koniec:

O tym, że ubrań coraz mniej

Kamil — Sun, 28 Mar 2010 20:10:45 +0000

Muszę się tym pozachwycać publicznie – mimo że pierwszego w tym sezonie grilla rozpalaliśmy w deszczu to robi się coraz cieplej, więc można zaginać w tiszercie i suszyć zęby na słońcu, a to letnim raczkom zdecydowanie na rękę. Chociaż takie blade raczki jak ja muszą uważać na słońce, żeby znów nie skończyć z oparzeniami II stopnia ;)

Ciepłość oznacza też to, że będzie można się wziąć za focenie. Po ostatnich przygodach z robieniem zdjęć w zimę przeszła mi ochota na odmrażanie sobie tyłka i granie „na czas”.

Przedwczoraj twórczo spędziłem czas na próbach wydłubania filmu ze strony Reserved i udało się, chociaż sam film jest raczej mizernej rozdzielczości. Za to in plus jest to, że od razu udało się wydłubać zdjęcia ;) Polecam ściągnąć sobie też making of, ciekawy pomysł na zrobienie pustyni w studio.

Reserved SS/2010

Myslovitz podobno 6 kwietnia zaczynają nagrywać nową płytę. Po 4 latach, więc nie chciałbym być na ich miejscu, jeśli okaże się, że jest słaba ;) Panowie, drugą „Miłość w czasach popkultury” poprosimy!

A na muzyczny deserek No!No!No! – Doskonały plan. Miks Wojtka Powagi, Przemka Myszora i Tomka Makowieckiego.

PS. Jeśli znacie jeszcze strony zbudowane w klimacie podobnym do strony Reserved (z filmem w tle, albo filmem jako gadżet) to poproszę o linki ;) Ja tylko dorzucę, że Big Star też ma przyzwoicie :)

Boombox and photobox

Kamil — Thu, 18 Mar 2010 18:40:37 +0000

Ołkej, co ja będę wam mówił – poza kupą śmiechu i narzekań na szarą rzeczywistość nie dzieje się prawie nic ;) Za to buszuję po sieci jak szalony, szukam zdjęć, newsów, czegokolwiek co przyda się do realizacji sesji (lato coraz bliżej) – no i znajduję, czym się z wami zaraz podzielę. Najpierw tylko kilka spraw, blipniętych wcześniej.

Metale! Jeśli zapuszczacie brodę i wąsy to róbcie to z mocą! Ostatnio minąłem w jeden poranek trzech długowłosych przyjaciół, którzy mieli takie wąsy i brody – cóż, mocy nie ma.

Dziewczyny! Jeśli Versace wypuściło taką torebkę, jakich teraz pełno na mieście (mała czarna z materiału, długi czarny pasek z żółtym VERSACE powtarzanym co 10 cm) – to ja chyba straciłem do Versace szacunek. Anyway – chyba lepiej te torebki wyglądałyby w szafie ;)

Ludzie! Jeśli macie na zbyciu cztery dychy to musical Footloose w teatrze muzycznym w Gdyni wydaje się bardzo dobrą propozycją ;)

Ok, to jedziemy ze zdjęciami. Na początek w roli głównej Kaya Scodelario dla Instyle (lipiec 2009). Fotografował Eric Frideen.

I gratis, tej samej pani. Niestety nie wiem skąd i nie znam autora.

Jadąc dalej, spodobała mi się też sesja dla Rock & Republic (wiosna/lato 2009) autorstwa Maćka Kobielskiego i coś takiego chciałbym zrobić w przyszłości (niekoniecznie tej bliskiej).

Na chwilę obecną i dzień dzisiejszy to koniec pokazu – żeby się nie przejeść.

Z kolei na muzyczną chwilę polecam czubków The Lonely Island.

Hotel room service

Kamil — Wed, 03 Mar 2010 20:36:02 +0000

Obiecywana wcześniej seria właśnie ujrzała światło dziennie. Po wielu pertraktacjach trzeba było jednak zmniejszyć ilość opublikowanych zdjęć. Żeby zobaczyć co zostało, zapraszam na www.kamilwysocki.com