Ice age coming

Nie do końca do tej pory rozumiem fenomen torów w fotografii. Nie znam osobiscie osoby, która nie fotografowałaby torów, przy torach, krajobrazu z torami w tle. czegokolwiek. Taka jedna z wielu ciekawostek życiowych, dwa pręty i kamienie metaforą podróży, dążenia do celu, nie wiadomo czego jeszcze. Trochę mnie to osłabia, jakby nie było innych wartości i symboli. Ale ok, też robię, siedzę już cicho.

I’ve got two colours in my head
I’ve got two colours in my head
What was that you tried to say?
What was that you tried to say?
Tried to say
Tried to say
Tried to say
Tried to say

A tu na zdjęciu kawałek pola i rozmazany gwiazdozbiór nietoperza. Wbrew pozorom 30 sekund to dużo.

Zima zima kurczę wszędzie i to nie tylko taka zimowa ale też mentalna. Nic nigdzie, idę i stwierdzam, że mi się nic nigdzie nie chce, najlepiej siąść sobie na środku, włączyć muzykę i dać spokój. Muzycznie dalej przy Radiohead, swoją drogą, chociaż nie udało im się zepchnąć w kąt Kasi, co to to nie. Fajnie teraz sobie odpalić „James, radiogłowi i żuk z rewolwerem jadą do nikąd” Myslovitz i udawać, że rozumie się więcej.

I’ve been thinking about you
So how can you sleep
These people aren’t your friends
They’re paid to kiss your feet
They don’t know what I know
And why should you care
When I’m not there

Wiecie czemu jeszcze nie lubię zimy? Ludzie zimą mają za duże skłonności do marudzenia, użalania się i robienia innym pod górkę. Niedobrze się robi jak się o tym słucha. Jednym z niewielu plusów jest z kolei zimowa herbata. (Seba, masz tą owocową matte?) No i definitywnie wolę usłyszeć „ubierz się ciepło!” zbyt wiele razy w zimę niż choćby jedno „wstydzę się” w lato.

We’re not scaremongering
This is really happening
Happening
We’re not scaremongering
This is really happening

Zaśnieżone włosy i mokre od czasu do czasu skarpetki to nie jest taki wielki problem właściwie, czasami nieziemska radocha.

Straciłem ostatnio fotograficznie dużo czasu na „może się uda” ale koniec, biorę się do roboty. Jeśli ogarnę wszystko na czas to za jakieś dwa tygodnie powinno się pojawić coś konkretnie nowego.(Jeżeli uważasz, że nadajesz się do współpracy to puść mejla na mail@kamilwysocki.com).

The troubled words of a troubled mind I try to understand what is eating you
I try to stay awake but its 48 hours since that I last slept with you
What are we coming to?
I just don’t know anymore

A ten szot podoba mi się najbardziej. Jest w nim magia, która sprawia, że zapominam o tym, że nie czuję palców u nóg ;)

I get on the train and I just stand about now that I don’t think of you
I keep falling over I keep passing out when I see a face like you
What am I coming to?
I’m going to melt down

Pamiętacie, że w sobotę wystawa? :)

Dzisiejsze wtrącenia sponsoruje zespół Radiohead.

« Wystawa "Melody and silence" | After party »

Fotografia komentarze (8)

Ten wpis ma 8 komentarze/y

karalucha
20 lut 09 - 00:08 - #

ja pamiętam…ale będę z tygodniowym opóźnieniem :P
a tory są fajne…gorzej z pkp:/
zdjęcia jak zwykle fajowomegawystrzałowe:P
i duży plus za Radiohead:)
assamite
20 lut 09 - 00:44 - #

Tory łączą Ci cholernie dużo motywów. Po pierwsze banalnie: podróż, droga donikąd, ołmajgad co jest za horyzontem. Po drugie każdy ma jakieś wspomnienia z torami, pociągami, PKP, podróżą. Strzelasz jedną fotę, która działa na każdego inaczej. Jak bestseller napisany we wszystkich trzech submodalnościach i naszpikowany sugestiami. Ostatecznie te niekończące się druty niknące gdzieś w horyzoncie, a poza nimi często wielkie nic dla podkreślenia skłaniają do zastanowienia się nad czymkolwiek, byleby tylko pomyśleć. Tak mi się wydaje :) Ja mam ostatnio pociągów i torów serdecznie dość.

I mimo wszystkich „ubierz się ciepło” nadal nie nosimy czapki, a „wstydzę się” odkrywa nowe (które to już z kolei?) korytarze bezkresnego nic, do którego wciąż się abstrahuje, za którym tęskni i o którym nie może się zapomnieć. I nie żebym się czepiał, ale zmądrzeć jest rzeczą ludzką, więc do dzieła! ;)

Wyśpij Ty się, niechcenie Ci przejdzie :) Owocowej matte jeszcze nie mam, ale w sumie mogę załatwić. Chociaż nie wiem czy jest sens, bo Ty zwykłych zalanych petów ze mną nie pijesz, będziesz pił te z posmakiem jabłka? :D

Ja mogę współpracować, przecież wiesz. Jestem świetny w noszeniu statywów, wszelkiej maści toreb i przymilaniu się co ciekawszym modelkom :>

Mi też najbardziej ta fota się podoba. I nie żebym się chwalił, ale bez antyrefleksów mam taką magię realnie :D

Jeden wielki smut tej zimy. Nawet nie ma z kogo bałwana zrobić. A z Romusia szkoda, bo poturbowany.
riser
20 lut 09 - 14:13 - #

Jeju gdziekolwiek się nie ruszę to tylko OMG zima WTF jak ja jej nienawidzę …. Nie rozumiem was zupełnie, bo ja uwielbiam zimę :) Co z tego, że jest zimno dobre ubranie i po problemie. A co za to dostajemy przepięknie ośnieżone krajobrazy i mnóstwo zabawy. No ale ja mówię o zimie, a nie o mrozie przeplatanym z wiosennym słońcem. Chlapy i pośniegowego błota już nie lubię. Za to zwykłej, tradycyjnej zimie mówię jak najbardziej TAK !
Romek
21 lut 09 - 22:02 - #

No tak, jak robić z kogoś bałwana, to tylko z Romusia. Dzięki, Sebastianooo.
Zima jest urocza. :) Szczególnie, gdy siedzi się w domciu i podziwia ją spod palmy. Kooocham ją. Zimę. Taką prawdziwą. Palmę też.
Radiohead miecie, ale w GB i tak Muse nie ma sobie równych. Howgh.
Zdjęcia mi się podobają! (Tak, tak. Wiem, ile znaczy dla Ciebie moja opinia xD[lubię sobie czasem trochę pododawać;)]). To przez ten śnieg.<3
A nos klauna ma się stać od dzisiaj Twoim atrybutem, z którym zawsze będziesz do mnie przychodził. :D (I nie marudź tylko się ciesz, że Ci Spichlerz daruję…:P)
Albert Hofmann
22 lut 09 - 18:00 - #

Women and children first
Women and children first
Women and children !!!

foty dobre, a tory? tory nadają kierunek? :)
Albert Hofmann
22 lut 09 - 18:01 - #

edit: bez znaku zapytania na końcu ;)
katarzynakiliszek
03 mar 09 - 12:08 - #

jak Ty to robisz, że ze „zwykłego” widoczku potrafisz zrobić arcydzieło-nienawidzę Cię :D
Magda
05 mar 09 - 15:19 - #

Tory to związek dwojga ludzi. Może idealny? Idziemy we dwoje, ramię w ramię, w tym samym kierunku, nie bacząc na deszcz i śnieg. Czasem tylko jakieś inne tory mogą nas przeciąć. Czy zgubimy bieg? Czy odnajdziemy się na nowo?

Kamil Wysocki

Ice age coming

Ten wpis ma 8 komentarze/y

Dodaj komentarz