Gdy tak patrzÄ™ na ten Å›nieg dookoÅ‚a przypominajÄ… mi siÄ™ sÅ‚owa „NienawiÅ›ci” Myslovitz.

„I nagle skoÅ„czy siÄ™, to wszystko w co wierzysz, co kochasz, zasypie Å›nieg.”

Tak też się ostatnio czuję, nie chce mi się nic. Budzę się rano i przez ten śnieg światło nawet nie wpada do pokoju. Nie chce mi się wstawać, chodzić, robić zdjęć, mówić, pisać, słuchać. Taki sen zimowy. Gdybym obrócił się w lewo zobaczylibyście czyste niebieskie niebo, bez jednej chmurki, ale podobno czasem lepiej patrzeć prosto przed siebie.

Zostaw tu coś po sobie na pamiątkę, że jesteś.

Marazm, naprawdÄ™.